Άρθρα Blog

Άρθρο 5ο – Πως να εκτιμήσετε και να επιλέξετε σωστά ένα Koi

Ένας από τους λόγους που έχουμε τα Koi στην λίμνη μας αντί για κάποιο άλλο ψάρι είναι διότι εξυμνούμε, θαυμάζουμε και απολαμβάνουμε την ομορφιά τους.

Ποια είναι τα κριτήρια για την εκτίμηση ενός koi;  

Λοιπόν πριν καταλήξουμε στα χαρακτηριστικά της κάθε ποικιλίας είναι πολύ σημαντικό να γνωρίζουμε τα βασικά κριτήρια που ισχύουν για κάθε koi και αυτά είναι κατά σειρά προτεραιότητας : 1) η διαμόρφωση του σώματος, 2) το χρώμα και 3) το σχέδιο.

Το σημαντικότερο σημείο στην εκτίμηση του Koi είναι η διαμόρφωση του σώματος ή η δομή του όπως αλλιώς μπορούμε να αναφέρουμε και έπειτα έρχονται τα άλλα 2 κριτήρια. Η ολική αξιολόγηση επηρεάζεται δραματικά από την διαμόρφωση του σώματος. Ο χρωματισμός και το σχέδιο έπονται.

Τα κριτήρια αξιολόγησης στο απώτατο παρελθόν ήταν η ποιότητα, η αξιοπρέπεια και η αρχοντιά. Επειδή όμως ήταν πολύ δύσκολο για τους κριτές στα Koi Show να κρίνουν αυτές τις αξίες στα Koi έτσι και τις αντικατέστησαν με τις παραπάνω το έτος 1962 στο 1ο Εθνικό Φεστιβάλ Αγροτικής, Δασικής και Ιχθυολογίας. Αυτό το σύστημα αξιολόγησης ακολουθείται πλέον και σε όλα τα Koi Shows μέχρι και σήμερα. Το τέλειας ποιότητας Koi θα λάβει 100 πόντους είτε είναι μικρό είτε είναι μεγαλύτερο σε ηλικία. Οι 50 πόντοι από τους 100 δίνονται για την δομή του σώματος, οι 30 για την ποιότητα του χρώματος που πάει μαζί και με το δέρμα, και οι τελευταίοι 20 για το σχέδιο το οποίο στο παρελθόν είχε τους 40 αλλά αποφασίσθηκε να μειωθεί στο τωρινό επίπεδο. Μέχρι στιγμής κανένα Koi δεν έχει καταφέρει να λάβει την τέλεια βαθμολογία που είναι οι 100 βαθμοί.

Η όμορφη δομή που μόνο τα Koi διαθέτουν
Τα υψηλής ποιότητας Koi απαιτούν ένα ισορροπημένο ατρακτοειδές σχήμα. Η συμμετρική και η δυναμική σωματοδομή των Koi τους δίνει επάξια τον τίτλο του «Βασιλιά» του Γλυκού Νερού. Επίσης οι χομπίστες εκτιμούν τις όμορφες κολυμβητικές κινήσεις των Koi που έχουν μια δυνατή σωματοδομή. Το σχήμα σώματος των Koi πρέπει να είναι με ανοικτούς ώμους και με μια συμμετρικά καμπυλωτή φιγούρα. Έτσι θεωρείται ως μια αξιοπρεπή και μεγαλοπρεπή ομορφιά η οποία αξιολογείται με μεγάλη βαθμολογία.
Τα koi συχνά παρουσιάζονται ως παλαιστές του Sumo με ισχυρούς μύες οι οποίοι ενσωματώνονται κάτω από το λίπος. Η ιδανική διαμόρφωση του σώματος είναι παρόμοια με του μυώδη αθλητή έχοντας μια μικρή σστρογγυλότητα. Τα koi της μοντέρνας γενιάς έχουν σώματα τα οποία διευρύνονται στις άκρες με ελλειψοειδές σχήμα. Το καμπυλωτό περίγραμμα του σώματος έχει μια πιο ομαλή γραμμή από τα παλαιότερης γενιάς koi. Τα σώματα τα οποία χάνουν την συμμετρική τους μορφή, τα σώματα που μοιάζουν με το γράμμα S, ή τα σώματα που έχουν υπερβολικό βάρος στην κοιλιά είναι απαράδεκτα.

Ένα άλλο σημείο που παίζει σημαντικό ρόλο στην αξιολόγηση είναι τα πτερύγια όπου το ζευγάρι των θωρακικών πτερυγίων πρέπει να είναι ισορροπημένο μεταξύ του. Είτε μικρά είτε μεγάλα τα θωρακικά πτερύγια πρέπει να είναι σε αρμονία με το υπόλοιπο σώμα.

Το ραχιαίο πτερύγιο αν είναι σταθερό και ευθύ είναι όντως εντυπωσιακό. Το ουραίο πτερύγιο πρέπει να ταιριάζει με το υπόλοιπο σώμα, το πρωκτικό αλλά και τα πυελικά πτερύγια πρέπει να είναι στις σωστές θέσεις και ας μην φαίνονται. Κομμένα ή πτερύγια που λείπουν κατατάσουν το koi ως κακής ποιότητας αυτομάτως.
Άλλο σημαντικό σημείο είναι τα «μουστάκια» του koi τα οποία το κάνουν να μοιάζει με Ιάπωνα Samurai να είναι στην θέση τους και να μην λείπουν.

Ο χρωματισμός των koi μπορεί να αλλάζει συνεχώς
Η ομορφιά του χρώματος των koi προηγείται του σχεδίου. Τα βασικά τους χρώματα είναι το λευκό, το κόκκινο και το μαύρο. Το κόκκινο χρώμα τους πρέπει να είναι λαμπερό κατακόκκινο, το λευκό τους πρέπει να είναι παρόμοιο με το λευκό του χιονιού και το ιδανικό μαύρο πρέπει να είναι ένα παχύ και μαύρο του μελανιού. Οι παραλλαγές αυτών των χρωμάτων μπορούν να διαιρεθούν σε περισσότερα από 10 αναγνωρίσιμα χρώματα.

Τα koi δεν εμφανίζουν ποτέ το ίδιο σχέδιο μεταξύ τους
Ποτέ 2 koi δεν έχουν το ίδιο σχέδιο. Υπάρχουν koi που μοιάζουν μεταξύ τους αλλά οι πλάκες, τα μπαλώματα ή τα σημάδια τους είναι διαφορετικά. Είναι αδύνατο να δημιουργηθούν τα ίδια koi ακριβώς καθότι είναι οργανισμοί φτιαγμένοι από την Φύση. Η μοναδικότητα τους ελκύει τους χομπίστες να αναπτύξουν τα koi τους και να είναι τα «μοναδικά» στο είδος τους. Όταν μέσα στην λίμνη βρίσκονται διαφορετικά σχέδια μεταξύ τους τότε δείχνουν την λίμνη μας πιο ζωντανή. Το σχέδιο πρέπει να είναι και αυτό συμμετρικό πάνω στο σώμα του koi και κατά την ανάπτυξη του koi τα σχέδια συνεχώς αλλάζουν.

Άρθρο 4ο – Οι Ιαπωνικές Φάρμες Εκτροφής Koi

Αφιερωμένο στις καλύτερες και πιο δημοφιλείς ιαπωνέζικες φάρμες εκτροφής ΚΟΙ.

Σας παραθέτουμε μια λίστα για όσους επιθυμούν να επισκεφτούν στο μέλλον την περιοχή της Niigata όπου βρίσκεται το λίκνο των Koi. Για όσους δεν θα έχουν την τύχη να την επισκεπτούν μπορούν να βρουν πληροφορίες μέσα από το διαδίκτυο.

AokiChoguro ConiasDainichiHirasawaIkarashiIppinya
Isa MaruyoIzumiyaKanekoKanezoKansukeKase
KawakamiKobayashiKonichiKodaKyochanMarudo
MaruhideMaruhiroMarusaiMarusakaMarushuMasaki Aoki
MiyaishiMiyatoraMomotaruNagashimaOmosakoOofuchi
OtsukaOgataSaitoShintaroTosiaki SakaiTorazo
SakamakiSakazumeShinodaSudaSuzukiTakahashi
TakatatsuYagenjiYamazakiYamamatsu

Πηγή για όλες τις πληροφορίες είναι το παρακάτω βίντεο από το κανάλι του Youtube Koi Partner που αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση και εξαιρετική προσπάθεια ενός Ολλανδού που έχει πάθος με τα Κoi.

Άρθρο 3ο – Οι 10 εντολές για τα Koi

1. Να είστε σκεπτικοί κατά την συνάντηση σας με έναν πωλητή Ενυδρειακών προϊόντων ή Κoi. Ρωτήστε πρωτίστως ποια είναι τα μειονεκτήματα των πραγμάτων που θα σας προτείνει και παρατηρήστε τι θα σκεφτεί να σας πει.
2. Πάντοτε το αγαπημένο σας ψάρι είναι αυτό που θα πεθάνει. Προσπαθήστε να μην δίνετε ονόματα στα ψάρια σας.
3. Τα καλύτερα ΚΟΙ είναι πάντα κρατημένα από τους πωλητές για κάποιους άλλους.
4. Αποφύγετε το καλαμπόκι στα 2 πιο δημοφιλέστερα συστατικά για την διατροφή των ΚΟΙ. Ψαροτροφή ή Γαριδοτροφή πρέπει να είναι η πρώτη επιλογή.
5. Πρώτα ελέγξτε την ποιότητα του νερού της λίμνης σας και μετά ξεκινήστε θεραπεία αν χρειαστεί.
6. Κατά την αγορά ενός καινούριου Κoi βεβαιωθείτε ότι ο πωλητής έχει τηρήσει καραντίνα τουλάχιστον 3 εβδομάδων. Αυτό μπορείτε να το δείτε από τα παραστατικά εισαγωγής του καταστήματος ή του πωλητή.
7. Πάντοτε να υποθέτετε ότι ένα καινούριο ΚΟΙ είναι μολυσμένο με κάποια ασθένεια ώστε να τηρήσετε καραντίνα.
8. Μπορείτε να κατασκευάσετε το δικό σας φίλτρο αλλά να αγοράσετε το bottom drain χωρίς κοπή στο κάτω μέρος.
9. Αποφύγετε τον συνωστισμό των ψαριών στην λίμνη σας αλλά αν πρέπει να έχετε πολλά τότε πρέπει να είστε και πολύ καλοί με την διαχείριση της ποιότητας νερού.
10. Πάντοτε να είστε έτοιμοι για μεγάλες αλλαγές νερού στην λίμνη σας όποτε χρειαστεί.

Άρθρο 2ο – Ασθένειες των Koi

Οι ασθένειες των Κoi χωρίζονται σε 3 κατηγορίες

Παρασιτικές

Βακτηριδιακές

Ιογενείς

Παρακάτω αναλύουμε τις πιο γνωστές και είναι αυτές που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε τις πλείστες φορές.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η σωστή διάγνωση είναι αυτή που θα σώσει τα ψάρια μας ώστε να γίνει στοχευμένη θεραπεία και όχι οι μαντικές προσπάθειες.

Παρασιτικές

Τις ξεκινάμε κατά σειρά κρισιμότητας δηλαδή από αυτή που προκαλεί τις μεγαλύτερες θνησιμότητες και δίνουμε και την φωτογραφία τους μέσα από τον φακό του μικροσκοπίου.

1. White Spot (Ich)

2. Costia

3. Chilodonella

4. Gill Flukes

5. Trichodina

6. Skin Fluke

7. Lice

8. Anchor Worms & Leeches

10. Hexamita

Βακτηριδιακές

Τα συνηθέστερα βακτήρια που συναντώνται στα ψάρια είναι κυρίως Gram negative βακτήρια και είναι τα εξής:

1. Aeromonas

2. Pseudomonas

3. Escherichia coli

4. Flavobacterium/Flexibacter

Τα προβλήματα που δημιουργούνται εξαιτίας των βακτηρίων είναι έλκη, σάπισμα του στόματος και του ουραίου πτερυγίου, συστημικές μολύνσεις, σηψαιμία, Dropsy.

Για να εντοπιστούν τα βακτήρια θα πρέπει να γίνει εργαστηριακή εξέταση (καλλιέργεια) με την βοήθεια κτηνιάτρου και πιθανότατα κάποιου μικροβιολογικού εργαστηρίου.
Ιογενείς
Οι ιογενείς λοιμώξεις προκαλούν μεγάλη θνησιμότητα στα ψάρια μας και οι κυριότερες είναι δύο.

1. SVC (Spring Viraemia of Carp)

2. KHV (Koi Herpes Virus)

Η αντιμετώπιση τους προϋποθέτει εξειδικευμένη γνώση και είναι πολύ δύσκολη.

Άρθρο 1ο – Η χρησιμότητα της καραντίνας στα Koi

ΑΡΘΡΟ 1o: ΧΡΗΣΙΜΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ ΣΤΑ ΚΟΙ

Ένα από τα πιο χρήσιμα εργαλεία για την διατήρηση υγιών ΚΟΙ είναι η καραντίνα.

Τι είναι η καραντίνα?

Μεταφράζοντας την λέξη ακριβώς από την λατινική της ρίζα είναι η περίοδος σαράντα ημερών. Αυτή την μέθοδο-κανονισμό ακολουθούσαν όταν έφτανε στο λιμάνι ένα πλοίο το οποίο πίστευαν ότι υπήρχε ασθενής με κάποια μεταδοτική ασθένεια και έτσι κρατούσαν το πλήρωμα του πλοίου και τους επιβάτες σε απομόνωση από την στεριά για 40 ημέρες.
Σήμερα η λέξη είναι γνωστή για την απομόνωση με σκοπό την αποφυγή εξάπλωσης μεταδοτικής ασθένειας στον υγιή πληθυσμό.

Το σύστημα της καραντίνας πρέπει να διαθέτει φίλτρο, όπως μια πλήρως λειτουργική λίμνη, με αποστράγγιση πυθμένα, θέρμανση και αερισμό σε μικρογραφία. Η ιδέα της καραντίνας είναι να απομονώσουμε κάθε νέο ΚΟΙ το οποίο είναι στρεσαρισμένο μετά την μεταφορά του αλλά και επειδή μπορεί να φέρει κάποια ασθένεια ή παράσιτο πριν την εισαγωγή του στην κύρια λίμνη μας. Το σύστημα της καραντίνας πρέπει να είναι σε μέγεθος τόσο ώστε να φιλοξενήσει τα ΚΟΙ μας χωρίς να στρεσάρονται και για αυτό πρέπει να διαθέτει και ένα ώριμο σύστημα φίλτρανσης.

Είναι πολύ σημαντικό να έχουμε το σύστημα φιλτραρίσματος και καραντίνας ώριμο, έτσι μπορούμε να παρατηρούμε τα ΚΟΙ και αν χρειαστεί να πάρουμε δείγματα από το ΚΟΙ μας με μεγαλύτερη ευκολία από ότι στην κύρια λίμνη μας. Έτσι μπορούμε να προσδιορίσουμε αν το ΚΟΙ είναι φορέας μικροσκοπικών παρασιτικών ή βακτηριακών ασθενειών. Αν το ΚΟΙ μας αποδειχθεί ότι νοσεί είναι πολύ πιο εύκολο να το φροντίσουμε στον περιορισμένο αριθμό νερού της καραντίνας όπως και να έχουμε καλύτερο έλεγχο της κατάστασης. Το αποτέλεσμα θα είναι να έχουμε ένα “καθαρό” ΚΟΙ πριν το τοποθετήσουμε στην κύρια λίμνη μας.

Μια λογική χρονική περίοδος η οποία θα είναι ωφέλιμη είναι αυτή των 40 ή 28 ημερών. Η χρονική περίοδος που θα περάσει δεν είναι και τόσο σημαντική αρκεί να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε με το ΚΟΙ όσο είναι σε απομόνωση.

Τι εννοούμε με τα λεγόμενα μας; Ας υποθέσουμε ότι το ΚΟΙ μας έχει παραμείνει για 28 μέρες στην καραντίνα και δεν έχει εμφανίσει κάποια ασθένεια αυτό δεν σημαίνει ότι δεν θα εκδηλωθεί και μετέπειτα.
Τα ΚΟΙ μεταφέρουν μια ποικιλία παθογόνων ασυμπτωματικά. Αυτό σημαίνει ότι το ΚΟΙ μπορεί να μεταφέρει βακτήρια και ιούς για τα οποία έχει αναπτύξει αντισώματα και για αυτό τον λόγο η ασθένεια δεν μπορεί να επηρεάσει το συγκεκριμένο ΚΟΙ.  Αυτή η ασθένεια μπορεί να εκδηλωθεί σε περιόδους στρες για το ΚΟΙ μας.

Ένας τρόπος να προκαλέσουμε στρες στο ΚΟΙ μας είναι μέσω της διαχείρισης θερμότητας η οποία είναι πολύ σημαντικό εργαλείο. Ανεβοκατεβάζοντας την θερμότητα στην καραντίνα μας μέσα σε λογικά πλαίσια μπορούμε να εκδηλώσουμε την ασθένεια στο ΚΟΙ. Μια αύξηση της θερμότητας για 3 βαθμούς κελσίου μέσα σε ένα 24ωρο μέχρι και τους 25 βαθμούς κελσίου είναι ικανή να κάνει την ασθένεια να εμφανιστεί ακόμη και τον ιό KHV (Koi Herpes Virus).

Τι κάνουμε αν το ΚΟΙ μας είναι υγιές και έχει ανοσία στην ασθένεια που φέρει;  Αν ένα καινούριο ΚΟΙ που εισάγουμε στην κύρια λίμνη έχει ανοσία στην ασθένεια που φέρει είναι το ίδιο πιθανό να συμβαίνει και με τα υπόλοιπα ΚΟΙ της λίμνης τα οποία θα έχουν και αυτά ανοσία σε άλλες ασθένειες τις κύριας λίμνης.

Μια τέλεια ευκαιρία για την δοκιμή μας είναι αν εισάγουμε ένα ΚΟΙ από την κύρια λίμνη μας να ζήσει για λίγο καιρό με το νέο ψάρι στην καραντίνα μας. Έτσι εκθέτουμε και τα δυο ψάρια σε άγνωστες ασθένειες και για τα δυο. Αν έπειτα από μια περίοδο 28 ημερών και δοκιμάζοντας με ήπιες αυξομειώσεις της θερμότητας δεν νοσήσει κανένα ψάρι τότε έχουμε κάνει την τελειότερη δυνατή καραντίνα. Σε περίπτωση που κάποιο από τα ψάρια νοσήσει μπορούμε να το θεραπεύσουμε ευκολότερα πριν το επιστρέψουμε στην κύρια λίμνη και επίσης θα έχουμε επίγνωση πως να χειριστούμε και την νέα ασθένεια στον κύριο πληθυσμό των ψαριών μας.

Όταν θεραπεύουμε ένα ψάρι στην καραντίνα το να το αφήνουμε σε σκοτάδι, ήσυχο και ειρηνικό θα βοηθήσει την θεραπεία του ψαριού μας. Απότομες κινήσεις όπως και ξαφνικό άναμα του φωτός σε μια δεξαμενή  μπορεί να προκαλέσει μεγάλο στρες το οποίο μπορεί να διαρκέσει εως και μια εβδομάδα για να επανέλθει σε ηρεμία.